Τα βιβλία των θρησκευτικών βυθίζουν εις αγωνίαν και σύγχυσιν τους μαθητάς

Loading...


Της Μοναχής Μακρίνης

Διαβάζοντας με προσοχή τα θρησκευτικά του Γυμνασίου, αισθάνθηκα πνευματική δυσφορία για τα γραφόμενα και λύπη για τους ορθόδοξους συγγραφείς.

Δεν σχολιάζω λεπτομερώς το περιεχόμενο κάθε βιβλίου, διότι θα μακρυγορήσω, άλλωστε δεν είμαι η πρώτη που σχολιάζω. Έχει γίνει πολύς θόρυβος και οι αξιότιμοι συγγραφείς έχουν λάβει γνώση.

Πρώτα ξεκινάω από τον τίτλο του βιβλίου κάθε τάξεως Γυμνασίου «Θρησκευτικά». Καλύτερα θα ήτο να εγράφετο θρησκειολογία, για να μη υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του τίτλου και του περιεχομένου των βιβλίων.

Δεύτερον: Τι θέλουν τόσες σελίδες από μουσουλμανικά κείμενα και άλλα θρησκευτικά και ομολογίες και τόσα στοιχεία Ιουδαϊσμού;

Υπάρχουν πτωχά κείμενα από την Π.Δ. και Κ.Δ. καθώς και από τους πατέρας, για να πληροφορηθούν οι μαθητές την αλήθεια. Ο πλούσιος θρησκευτικός αυτός συγκρητισμός θρησκευτικών στοιχείων, πιστεύω ότι δεν θα χρειαζόταν.

Τρίτον: Στο βιβλίο Α´ Γυμνασίου γίνεται πλούσια σύγκριση Π.Δ. και κορανίου. Συγκρίνεται ο λόγος του Θεού με την ανθρώπινη σοφία που είναι γεμάτη λάθη; Άλλωστε ο Μωαμεθανισμός είναι συμπίλημα Χριστιανικών, Ιουδαϊκών και ανατολικών στοιχείων.

Τέταρτον: Γράφουν οι συγγραφείς πολλές ανακρίβειες, λάθη. Που στηρίζεσθε κύριοι και γράφετε την βλασφημία κατά του Κυρίου μας, ότι έμαθε να διαβάζει την Π.Δ. από το σχολείο της συναγωγής; (σελίς 44). Ποίος; Η πηγή της σοφίας και της γνώσεως; Μήπως πιστεύετε και σεις ότι ο Χριστός σπούδασε στις Ινδίες και θέλετε να πληροφορήσετε τους μαθητές;

Αισθάνεται κανείς συνοχή καρδίας να διαβάζει αυτές τις ιδέες που γράφονται από ορθοδόξους χριστιανούς και δηλητηριάζουν αθώες ψυχές. Με πολλή μαεστρία ρίχνετε με την πέννα σας το δηλητήριο στους αναγνώστες σας.

Πέμπτον: Διαβάζομε στο βιβλίο της Β´ Γυμνασίου ότι ο Λουκάς παρομοιάζεται με μοσχάρι, διότι έξω από το Ναό, ο Ζαχαρίας εθυσίασε στο Θεό ένα μοσχάρι. Τι φαντασίες είναι αυτές; Που τις στηρίζετε; Η αλήθεια είναι ότι ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει στο Ευαγγέλιό του, μόνο την παραβολή του ασώτου υιού, που ο πατέρας εθυσίασε τον μόσχο τον σιτευτό για τη χαρά του μικρότερου γιου του.

«Επιλείψει με γαρ ο χρόνος» να αναφέρω τις ανακρίβειες, τα λάθη και τις διαστρεβλώσεις της αλήθειας. Φαίνεται, ότι η αλήθεια, ο Χριστός, δεν εφώτισε τον νου σας. Συγχωρήστε με για τον έλεγχο, έτσι όμως ξεφόρτωσα την καρδιά μου.