Κηφισίας Κύριλλος: «Αντί οι άνθρωποι να γευθούν την αναγέννηση, προτίμησαν την εξασφάλιση της εφήμερης βιοτής των»

Loading...


«Ενώ θα περίμενε κανείς όλοι οι άνθρωποι να ήθελαν να γευθούν την αναγέννηση που χαρίζει ο Αναστημένος Χριστός, εν τούτοις προτιμούν να ζουν συμβιβασμένοι με την αμαρτία, την κακία, την ανεστιότητα. Προτίμησαν την εξασφάλιση της εφήμερης βιοτής των».

Αυτό τονίζει μεταξύ άλλων στην Ποιμαντορική του Εγκύκλιο για το Αγιο Πάσχα ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος.

Αναλυτικά το μήνυμά του:

«Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών;
ουκ έστιν ώδε αλλ’ ηγέρθη» (Λουκ. 24, 5-6)

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Η Ανάσταση δεν είναι μία συμβολική διήγηση που «οι θρησκείες εφρόντισαν να εντάξουν στο εσχατολογικό κήρυγμά των, από τον καιρό που ο άνθρωπος δοκίμασε να εξαγοράσει με το πνεύμα του και την ψυχή του το δέος του Χρόνου, το δέος της βέβαιης ήττας του», όπως πιστεύουν μερικοί διανοούμενοί μας. Η Ανάσταση του Χριστού είναι αφ’ ενός μεν ένα βεβαιωμένο ιστορικό γεγονός παγκόσμιας σημασίας, αλλά και μία πνευματική βεβαιότητα, που εγγυάται την εσωτερική ανακαίνιση του ανθρώπου που πιστεύει. Ο Θεάνθρωπος, ως «πρωτότοκος πάσης κτίσεως», γίνεται η απαρχή της σωτηρίας μας. Έτσι, το Πάθος και η Ανάσταση του Χριστού γίνονται η προκαταβολική για όλον τον κόσμον απαρχή μιάς καινούργιας εποχής, μέσα στην οποία υπάρχει θέση για όλους, όσοι πιστεύουν ειλικρινά και με απλότητα στον Χριστό της Εκκλησίας. Είναι η απαρχή της βίωσης της Βασιλείας του Θεού.

Την αλήθεια αυτή παριστάνει χαρακτηριστικά η βυζαντινή έκφραση της εικόνας της Αναστάσεως. Εκεί εικονίζεται ο Αναστημένος Χριστός να κρατεί από το χέρι τους Γενάρχες μας, τον Αδάμ και την Εύα, συντρίβοντας τις πύλες του Άδου και νικώντας τις δυνάμεις που διαφεντεύουν τον κόσμο. Σηκώνοντάς τους επάνω, συνανασταίνει όλο το ανθρώπινο γένος μας, βγάζοντάς μας σε μια νέα κατάσταση ζωής και αφθαρσίας. Μετά την Ανάσταση «τα πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια», γι’ αυτό και όλοι δικαιούνται να πανηγυρίζουν για την σωτηρία τους, μιάς και ο διάβολος τώρα πιά έχει δεθεί και μπορεί να κατέχει μόνο όσους, με τη θέλησή τους, υποτάσσονται σε αυτόν, δοκιμάζοντας τον θάνατο και την φθορά. «Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται».

Το μήνυμα της Αναστάσεως είναι επαναστατικό, οδηγεί στην εξανάσταση των συνειδήσεων για ένα καλύτερο κόσμο, από τούτη ακόμη την ζωή, αναστημένο και ανανεωμένο, με την ελπίδα της απελευθέρωσης από τα δεσμά των παθών, από την δεσποτεία του σκότους. Όμως, ενώ θα περίμενε κανείς όλοι οι άνθρωποι να ήθελαν να γευθούν την αναγέννηση που χαρίζει ο Αναστημένος Χριστός, εν τούτοις η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι άνθρωποι προτιμούν να ζούν συμβιβασμένοι με την αμαρτία, την κακία, την ανεστιότητα. Παρέκαμψαν την πρόκληση της Ανάστασης. Προτίμησαν την εξασφάλιση της εφήμερης βιοτής των. Τιμούν, ίσως, τον Αναστημένο Χριστό, αλλά μένουν στο επίπεδο της λαογραφικής, ανθρωποκεντρικής ή και γαστρονομικής εκδοχής της Αναστάσεως. Έτσι, όμως, δεν φθάνουν στην υπέρβαση των κλουβιών της σύγχρονης τεχνολογίας, στην δραπέτευση από τον τεχνητό τρόπο ζωής και ύπαρξης.

Η ορθόδοξη λατρεία δεν καταφεύγει σε «αποδείξεις» για την Ανάσταση, δεν αποπειράται να πείσει κανέναν. Προβάλλει το γεγονός και τις συνέπειές του. Και όποιος θέλει συνεορτάζει. Είναι αυτή μια άλλη οδός γνώσεως, μόνον εμπειρική, καθόλου ιδεολογική. Είναι η οδός της πίστεως, που μεταφράζεται σε συγκεκριμένες αποδοχές ποιοτικών μεγεθών, της χάριτος, της ζωής, της λύτρωσης, της αναγέννησης, της χαράς, της ελπίδας, της δικαίωσης, της κληρονομίας της Βασιλείας του Θεού. Έτσι, καλούμεθα να εορτάσουμε την Ανάσταση, μετέχοντες, μακριά από νοητικές αντικειμενικότητες και αναπαραστατικές αντιληπτότητες, στην βίωση των δώρων της Ανάστασης. Τα δώρα αυτά τα έχουμε ανάγκη, καθώς ζούμε την ζοφερή απειλή της ήττας μας, την φρικτή εμπειρία της «κενής απάτης του κόσμου τούτου». Ο Αναστάς Κύριος είναι η βεβαίωση της αφθαρτότητας και της οντότητάς μας εν Χριστώ. Όσοι πιστοί, ας προσέλθουμε ταπεινοί προσκυνητές Του.

Χριστός Ανέστη!

Εγκάρδιος Ευχέτης σας προς τον Αναστάντα Κύριό μας

Ο Μητροπολίτης

† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού Κύριλλος