Καταπέλτης και ο Μητροπολίτης Πατρών για την αργία της Κυριακής και το χρέος της Εκκλησίας

Loading...


Λάβρος για το θέμα της αργίας της Κυριακής και ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος σε νέα ανακοινωσή του με τίτλο ««ΠΙΛΟΤΙΚΑ» ΚΑΙ ΤΙΣ 52 ΚΥΡΙΑΚΕΣ… (ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ… !) ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΤΙΠΟΤΕ ΟΡΘΙΟ».

Διαβάστε τι αναφέρει:

 Δυστυχώς επαληθευόμεθα όσοι εκφράσαμε την έντονη ανησυχία μας προφορικώς και γραπτώς, ότι δηλαδή είναι προδιαγεγραμμένο το σχέδιο να καταργηθή η αργία της Κυριακής, κατόπιν της λυσσαλέας πιέσεως των καταχθονίων δυνάμεων που μάχονται εναντίον της Ορθοδοξίας και του Γένους μας. Ήδη διαβάσαμε ότι περνάμε πλέον στην πιλοτικά «προαιρετική» λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων και τις 52 Κυριακές του χρόνου σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας (ΦΕΚ Β’ 1859/08-07-2014). Προσθέτομε λοιπόν σε όσα έχομε γράψει επί του θέματος μέχρι τώρα και τις παρακάτω σκέψεις.

Η μέθοδος που εφαρμόστηκε πάνω στο θέμα αυτό και που εφαρμόζεται γενικώς ως προς την λήψη παρομοίων αποφάσεων, είναι συγκεκριμένη και… αποτελεσματική. Κατ’ αρχάς «ρίχνεται» η ιδέα, ώστε να διαπιστωθή εάν υπάρχουν αντιδράσεις. Στην συνέχεια προχωρούν σταδιακά στην εφαρμογή των αποφάσεων, ώστε να ελέγχωνται οι όποιες αντιδράσεις. Επιστρατεύεται ο τύπος και γενικώς τα Μ.Μ.Ε., ώστε να «ετοιμάσουν» με τον γνωστό τρόπο τον Λαό. Προβάλλονται τεχνηέντως και συστηματικά κάποιοι που υποστηρίζουν τις αντορθόδοξες και ανθελληνικές απόψεις, και ήδη έχει αρχίσει το ξήλωμα. Κατόπιν μπαίνουν σε πλήρη εφαρμογή τα σχέδια αποιεροποιήσεως της ζωής μας και αλώσεως των πνευματικών κάστρων, αφού καμφθούν όλες οι πνευματικές αντιστάσεις.

Ο Λαός χρησιμοποιεί την γνωστή φράση, προκειμένου να χαρακτηρίση τέτοιου είδους καταστάσεις, «η μέθοδος του σαλαμιού», το οποίο δηλαδή τεμαχίζεται και καταναλώνεται σταδιακά. Υπάρχει όμως και άλλη εύστοχη παρομοίωση: «η μέθοδος του βατράχου». Τι συμβαίνει δηλαδή; Όταν θέλης να ζεματίσης τον βάτραχο, δεν το επιτυγχάνεις ρίχνοντάς τον κατευθείαν στο βραστό νερό, διότι αντιδρά αμεσώτατα και φεύγει. Είναι αποτελεσματικώτερο να τον βάλης στο χλιαρό νερό, το οποίο του δημιουργεί ωραία αίσθηση, και στην συνέχεια ενώ το νερό θερμαίνεται, βράζει ο βάτραχος και πεθαίνει λέγοντάς σου και «ευχαριστώ».

 Αυτός ο τόπος ο ξεχωριστός για την ιστορία και τα παιδιά του, έφτασε σε σημείο να είναι πλέον αγνώριστος, όχι μόνο ως προς την φυσική του κατάσταση, αλλά κυρίως ως προς την πνευματική του ταυτότητα και υπόσταση. Επί δεκαετίες συνετελέσθη και συντελείται αυτή η καταστροφή, αυτό το ξεθεμέλιωμα, και μάλιστα χωρίς να ανοίξη ρουθούνι.
 

Δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Μας κατέστρεψαν πνευματικά, μας κουρέλιασαν ηθικά, μας εξευτέλισαν διεθνώς, μας ήπιαν το αίμα οικονομικώς, μας έκαναν ζητιάνους στις αυλές των ξένων και μας κατάντησαν πρόσφυγες μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Αλλοίωσαν την γλώσσα μας. Παραχάραξαν την ιστορία μας. Διέλυσαν το θεσμό της οικογενείας. Χτύπησαν ανελέητα την πίστη μας και την χτυπούν, δηλητηριάζοντας τα παιδιά μας μέσα από το νεοποχίτικο πνεύμα του θρησκευτικού συγκρητισμού.
 

Σε λίγο θα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τα τζαμιά και οι χώροι λατρείας των άλλων θρησκειών, από την πρωτεύουσα μέχρι την τελευταία γωνιά της Ελλάδος. Αλλοίωσαν τον πληθυσμιακό χάρτη της Πατρίδος μας, με σκοπό να καταστήσουν τους Έλληνες μειονότητα στον ίδιο τους τον τόπο. Παρέσυραν τους νέους μας σε έναν εξευτελιστικό και υλιστικό τρόπο ζωής. Μεθόδευσαν την έκλυση των ηθών, και συνελόντ’ ειπείν διέλυσαν τον πνευματικό και κοινωνικό ιστό της Ελλάδος.

Όμως όλα τελείωσαν; Όχι. Θα ήταν μεγάλη αμαρτία να πιστέψωμε κάτι τέτοιο.
          – Υπάρχει πάνω απ’ όλους και απ’ όλα ο Θεός. «Άλλαι μεν βουλαί των ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει».
– Υπάρχει η Παναγία μας και οι Άγιοι μας στον ουρανό και στην γη, που αγάπησαν και αγαπούν αυτό τον μαρτυρικό τόπο και μεσιτεύουν για μας. Γι’ αυτό και ο Θεός μακροθυμεί και μας ανέχεται παρά τις αμαρτίες μας.
– Υπάρχει ο Λαός μας, του οποίου η καρδιά είναι ηφαίστειο που κρύβει μέσα του τεράστια δύναμη, η οποία κάποια στιγμή ως λάβα θα κατακαύση κάθε τι το σαπρό. Αυτό είναι επιβεβαιωμένο από την ιστορία. Αλλιώς δεν θα υπήρχε η Ελλάδα. Πρέπει να μάθουν ίσως για μια ακόμη φορά οι ξένοι και όσοι υπηρετούν τα σχέδιά τους, ότι σ’ αυτό τον τόπο δεν ευδοκιμούν τα υβρίδια. Προς καιρόν επιβιώνουν, αλλά εύκολα ξηραίνονται και πεθαίνουν, γιατί ο γνήσιος σπόρος επικρατεί.

Το χρέος μας είναι να αφυπνίσωμε τον Λαό, με τον λόγο και την διδαχή μας, με την γραφίδα μας, και γενικώς την αγάπη μας. Γι’ αυτό λοιπόν ας αρχίση ή καλύτερα ας συνεχισθή η αντίσταση από όλες τις υγιείς δυνάμεις του τόπου μας. Από όσους απομείναμε πιστοί στην μαρτυρική και ένδοξη πορεία της χώρας μας.
Εν προκειμένω, το πρόβλημα της επιχειρουμένης καταργήσεως της Κυριακής αργίας είναι πρωτίστως πνευματικό, είναι όμως και κοινωνικό και εθνικό, και τέλος έχει και την οικονομική του διάσταση, αφού καταστρέφονται έτσι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις προς όφελος των πολυεθνικών.

Στούς θιασώτες του μέτρου απαντάμε με παρρησία: Ανοίξτε λοιπόν τα καταστήματα όσες Κυριακές θέλετε. Το κέρδος θα είναι του διαβόλου (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός). Πιστεύομε ότι ουδείς συνειδητοποιημένος Έλληνας Ορθόδοξος Χριστιανός θα μπη σε κατάστημα να ψωνίση ημέρα Κυριακή, έστω και αν πεινάση. Κουβαλήστε ξένους και επιτάξατε «οικείους» για να κάνουν την κατανάλωση των όποιων προιόντων σας.
Προχωρήστε. Μην αφήσετε τίποτε όρθιο. Υπακούσατε πιστά και σε όλες τις άλλες εντολές που λαμβάνετε.
Σας θυμίζομε, όμως, ο,τι είπε ο ποιητής, που πάνω στο φέρετρό του σε ώρες εθνικά δύσκολες ακούμπησε η Ελλάδα:

«Κι αν είναι πλήθος τ’ άσχημα,
κι αν είναι τ’ άδεια αφέντες,
φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή,
φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω,
να δώση νόημα στων πολλών την ύπαρξη
ένας φτάνει»
(Κ. Παλαμάς)
Αυτό σας συνιστώμε, μη το λησμονήσετε ποτέ… μα ποτέ! 



Ετικέτες