Καθώς ετοιμαζόμαστε να εορτάσωμε το Πάσχα

Loading...


Τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ήδη ευρισκόμεθα προ της Μεγάλης Εβδομάδος και της κοσμοσωτηρίου εορτής του Πάσχα. Είναι σήμερα Κυριακή των Βαίων, κατά την οποία εορτάζομε την βαιφόρο είσοδο του Κυρίου μας εις την Αγίαν Πόλιν. Ο πνευματικός αγώνας όλων όσοι αγωνίσθηκαν κατά το διάστημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, φθάνει στο κορύφωμά του. Οι καρδιές βιάζονται να βρεθούν μπροστά στον Εσταυρωμένο Κύριο, για να Τον προσκυνήσουν και επείγονται να Τον υμνήσουν και να Τον δοξάσουν Αναστάντα εκ νεκρών.

Επικοινωνώ σήμερα μαζί σας, προκειμένου να σας ευχηθώ από καρδίας, να τελειώσετε εν χαρά τον ιερό αγώνα σας και να απολαύσετε της Αναστασίμου ευφροσύνης και αγαλλιάσεως.

Προς τούτοις επιθυμώ να αναφερθώ και σε κάποια θέματα, τα οποία πρέπει να γνωρίζωμε και να εφαρμόζωμε, ως πιστά τέκνα της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Η εορτή του Πάσχα είναι η μεγαλυτέρα και λαμπροτέρα εορτή της Εκκλησίας μας. Πανηγυρίζουν τα επίγεια και τα επουράνια και τα πάντα πλημμυρίζουν από το φως της Αναστάσεως. Οι καρδιές όλων των επί γης παροικούντων σκιρτούν από χαρά και οι ψυχές των ανθρώπων που ευρίσκονται στον Ουρανό, αγάλλονται μετά των Αγγέλων και των Αγίων των απ’ αιώνος Θεώ ευαρεστησάντων. Κατ’ αυτή την ημέρα πρέπει πάντες να μετέχωμε της ιεράς και Ευχαριστιακής Τραπέζης, συγχορεύοντες μετά των ορατών και των αοράτων κόσμων.

Δυστυχώς όμως συμβαίνουν κάποιες καταστάσεις, οι οποίες πρέπει να διορθωθούν.

•Πρώτον. Ενώ υπάρχει αθρόα προσέλευση του Λαού στην τελετή της Αναστάσεως, και τούτο προκαλεί μεγίστη χαρά, όμως μετά την λαμπρά αυτή τελετή και προτού αρχίση η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία κάποιοι (και αλλοίμονο, όχι λίγοι) εγκαταλείπουν τον Αναστάντα Κύριο και σπεύδουν στις κοσμικές τράπεζες και διασκεδάσεις. Το οδυνηρότερο όμως είναι, ότι εγκαταλείπουν τον Κύριο την ώρα που ο λειτουργός Ιερεύς ψάλλει: «Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν». Τούτο είναι σχέδιο και παγίδα του παμπονηροτάτου και μισοκάλου διαβόλου, ο οποίος χαίρεται, όταν φεύγουν οι πιστοί από την Εκκλησία.

Καί σας ερωτώ, αδελφοί μου. Όσοι φεύγουν είναι εχθροί του Κυρίου μας; Μισούν τον Ιησούν Χριστό; Μη γένοιτο! Όμως παρασύρονται από μια κακίστη και αμαρτωλή συνήθεια, η οποία ως λέπρα παρεισέφρησε και εμόλυνε τα τελευταία χρόνια την εκκλησιαστική-πνευματική μας ζωή. Είναι μεγάλη αμαρτία το να φεύγωμε από την Εκκλησία μετά το πρώτο «Χριστός Ανέστη».

Αγαπητοί μου, όσοι αναγινώσκετε αυτό το κείμενό μας, ας γίνετε κήρυκες και στους άλλους αδελφούς μας, ώστε να κατανοήσουν, ότι πρέπει να παραμένουν εν χαρά και προσευχή στην Πασχαλινή Θεία Λειτουργία, και μετά να πηγαίνουν με την χάρη του Αναστάντος Κυρίου μας στο σπίτι τους, προκειμένου να γευθούν και της υλικής τραπέζης.

Ενθυμείσθε, αδελφοί μου, τι είπε ο Κύριος με παράπονο στους Μαθητάς του, όταν τους βρήκε να κοιμούνται κατά την οδυνηρή ώρα της προσευχής στον κήπο των Ελαιών: «Ουκ ισχύσατε μίαν ώραν γρηγορήσαι μετ’ εμού;» (Ματθ. κστ’. 40). Δεν μπορέσατε για λίγο, να ξαγρυπνήσετε μαζί μου;

Στο ερώτημα του Κυρίου μας προς εκείνους που φεύγουν από την Αναστάσιμη Λειτουργία, «Παιδιά μου, γιατί με εγκαταλείπετε; Δεν αντέχετε για λίγο, να αγρυπνήσετε μαζί μου; Μήπως δεν ανέβηκα στον Σταυρό για σας; Μήπως δεν κατέβηκα στον άδη για σας; Μήπως δεν αναστήθηκα για σας;», τι θα απαντήσουν άραγε;
Αδελφοί μου, ας πολεμήσωμε αυτό το κακό. Ας θεραπεύσωμε αυτή την πληγή. 

Το εύχομαι ολοψύχως.

•Δεύτερον. Πολλοί αδελφοί μας που προέπεμψαν στην αιωνιότητα αγαπημένα τους πρόσωπα,αρνούνται να εκκλησιασθούν κατά την ημέρα του Πάσχα, λέγοντας ότι οι «πενθούντες» δεν πρέπει να μετέχουν σε αυτή την χαρμόσυνη εορτή. Τούτο είναι μεγάλη πλάνη, και μόνο ως εφεύρεση του διαβόλου μπορούμε να το θεωρήσωμε. Αν σε κάθε εορτή πρέπει να εκκλησιαζώμεθα, πόσο μάλλον κατά την αγία και μεγάλη ημέρα του Πάσχα, κατά την οποία οι μεταστάντες αδελφοί μας, τα προσφιλή μας πρόσωπα που ευρίσκονται στον Ουρανό, συγχορεύουν και συμπανηγυρίζουν μετά των υιών της Αναστάσεως, των Αγίων δηλαδή. Μήπως δεν ψάλλομε «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος»;

Το Πάσχα είναι η δική τους ημέρα και μείς θα λείπωμε από την Εκκλησία;

Το Πάσχα είναι η δική τους ξεχωριστή εορτή και μείς θα είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας και θα κλαίωμε, «καθώς οι λοιποί, οι μη έχοντες ελπίδα»; (Α’ Θεσ. δ’, 13).

Ο πατέρας μας, η μητέρα μας, το παιδί μας, ο αδελφός, η αδελφή και όποιος άλλος έφυγε από τον κόσμο αυτό, θα είναι παρόντες στο Αναστάσιμο πανηγύρι, και συ το παιδί τους, η μάνα, ο πατέρας και όποιος άλλος οικείος, θα απουσιάζης και θα είσαι μέσα στο σκότος του πένθους, το οποίο δεν έχει πιά χώρο στις καρδιές των παιδιών του Αναστημένου Χριστού;

Ελάτε όλοι στην Εκκλησία, αδελφοί μου. Εκεί, ενώπιον του Κυρίου μας, ενώπιον της ιεράς, της μακαρίας και αθανάτου Τραπέζης, θα συναντήσωμε τα πολυαγαπημένα μας πρόσωπα που ευρίσκονται στην αγκαλιά του Ουρανίου Πατρός και θα ψάλωμε την επινίκιο ωδή στον νικητή του θανάτου, τον Αναστάντα Κύριό μας.

•Τρίτον. Θα αναφερθώ σε ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα. Κατά τις τελευταίες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος,και κυρίως κατά την ημέρα του Πάσχα, σε πολλά μέρη, σε πόλεις και κυρίως στα χωριά, υπάρχει δυστυχώς η κακή συνήθεια των βεγγαλικών και των κροτίδων. Είναι μια ξένη προς την Ορθόδοξη πίστη μας συνήθεια, που πολλάκις καταντά επικίνδυνη, αφού δυστυχώς κάθε χρόνο σε κάποια μέρη θρηνούμε θύματα. Πολλοί συνάνθρωποί μας και ιδίως (τι κρίμα!) μικρά παιδιά, τραυματίζονται επικίνδυνα ή ακρωτηριάζονται.

Πρόκειται για μια συνήθεια, που συν τοις άλλοις συνιστά και ασέβεια, αφού ταράσσει το κλίμα της ευλαβείας και της προσευχής και αποσπά την προσοχή των πιστών από τα τελούμενα.

Στην προσπάθειά μας και τον αγώνα μας να εξυγιάνωμε την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας από τέτοιες παρεκκλίσεις, καλούμε άπαντας να εορτάσουν το Πάσχα με σύνεση, ησυχία, προσευχή και κατάνυξη, ώστε να απολαύσωμε της ουρανίου χαράς και Αναστασίμου ευφροσύνης.

Προστατέψτε τα παιδιά σας, τα παιδιά μας, από τον παραπάνω κίνδυνο. Μη τα ενθαρρύνετε σε ανοίκειους και επικίνδυνους «εορτασμούς».

Πιστεύω, ότι η φωνή του Επισκόπου σας, που βγαίνει από την αγαπώσα όλους καρδία του, θα ακουσθή και θα έχωμε όλοι μας την χαρά να συνεορτάσωμε το Πάσχα μετά των Αγγέλων και των Αγίων.

Παιδιά μου ευλογημένα, με αυτές τις σκέψεις σας εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου,
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα, καλό πνευματικό αγώνα
και καλή Ανάσταση.



Ετικέτες