Η Περιτομή του Κυρίου και ο Μ. Βασίλειος

Loading...


Του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη

Η Περιτομή του Κυρίου -μια εορτή όχι και τόσο γνωστή- και η μνήμη του Μ. Βασιλείου εορτάζονται την 1η Ιανουαρίου (στο Άγιον Όρος, όπως γνωρίζετε, τις γιορτάζουμε 13 μέρες μετά).Οκτώ μέρες λοιπόν μετά τη γέννησή Του ο Χριστός δέχθηκε την περιτομή κατά το έθιμο.

Ο ίδιος αργότερα, με το βάπτισμα, κατάργησε την περιτομή, που ήταν νομοθετημένη από την εποχή του πατριάρχη Αβραάμ. Υπακούοντας στον νόμο δέχθηκε ο Χριστός την περιτομή, κάτι που για μία ακόμη φορά μας διδάσκει την ταπείνωση και την υπακοή. Μας λέει να περιτέμνουμε το κακό, τους κακούς λογισμούς, τις παθογόνες μνήμες. Την ημέρα αυτή, κατά τους Ιουδαίους, ο Χριστός πήρε όνομα. Ονομάστηκε Ιησούς, που σημαίνει Σωτήρας.

Ιησούς ονομάστηκε πρώτα από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ κατά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Άγγελος Κυρίου είπε και στον Ιωσήφ ότι θα ονομαστεί Ιησούς. Ο Ιησούς Χριστός ονομάζεται επίσης και Μεσσίας, Εμμανουήλ, που σημαίνει ο Θεός είναι μαζί μας, Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου.

Ονομάζεται επίσης Κύριος, Φως του κόσμου, Άρτος ζωής, ο Ποιμήν ο καλός, η Ανάσταση, η Ζωή, η Αλήθεια, το Φως, η Άμπελος, ο Αστέρας ο πρωινός.

Την ίδια μέρα εορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Ουρανοφάντορος Βασιλείου του Μεγάλου. Υπήρξε θεολόγος, φιλόσοφος, ρήτορας, φυσικός, μαθηματικός, ιατρός, επίσκοπος, συγγραφέας, φιλόπτωχος και φιλάνθρωπος. Ολοκληρωμένη προσωπικότητα, φίλος του Θεού, ευεργέτης της ανθρωπότητος, σοφός και συνετός. Η συμβολή του στην παιδεία σπουδαία. Η κοινωνία δίκαια τον τιμά και τον θαυμάζει. Φωτισμένος, με άγιο βίο, ζωντανό παράδειγμα. Φίλος της αρετής, προετοιμασμένος για τον θάνατο. Γνώριζε μόνο τους δρόμους της εκκλησίας και του σχολείου. Όπως λέει, είμαστε εικόνες Θεού, αλλά ελεύθερα θα πρέπει να του μοιάσουμε. Χρειάζεται συνεχής αγώνας για αυτό. Από νωρίς να δίνουμε καλή αγωγή στα παιδιά, να τ’ ανεβάζουμε στον ουρανό. Οι γονείς έχουν ευθύνη για την κατάσταση του σπιτιού, όταν επικρατούν νεύρα, θυμοί, ζήλιες, ύβρεις, ασωτίες και παρεκτροπές.

Τονίζει για τον δάσκαλο ότι πρέπει να είναι ευγενικός, ανεκτικός, ευσπλαχνικός και μεγαλόψυχος, ότι πρέπει να θεραπεύει το κάθε πάθος με διάκριση και να συμβουλεύει με πραότητα.
Ο ιεροκήρυκας πρώτιστα να είναι ελεήμονας, καθώς δεν είναι διανοούμενος αλλά φωτισμένος από τον Θεό.