Αναγνώστρια του ΒΗΜΑΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ κάνει φύλλο και φτερό την επιχειρηματολογία του Αρχιεπισκόπου Τελμησσού

Loading...


Σε χθεσινό άρθρο του το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ σχολίασε την συνειδητή παραπλάνηση που επιχειρείται δια του επισήμου φορέα επικοινωνίας της Συνόδου της Κρήτης και του Αρχιεπισκόπου Τελμησσού Ιώβ. 

Για το κείμενο αυτό ήρθε προς επίρρωσιν των λεγομένων μας ένα σχόλιο αναγνώστριας που αποδομεί ακόμη ένα κομμάτι της επιχειρηματολογίας του κ.Ιώβ. 

 Συγκεγκριμένα κ. Ιώβ δήλωσε: «Είχαμε Συνόδους που δεν είχαν παρακολουθήσει όλες οι Εκκλησίες. Πραγματοποιήθηκε Οικουμενική Σύνοδος χωρίς την παρουσία της Εκκλησίας της Αντιοχείας. Παρ ‘όλα αυτά, η Σύνοδος αργότερα αναγνωρίστηκε ως Γ’ Οικουμενική Σύνοδος. Επίσης το 1872, μια Πανορθόδοξη Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την απουσία των Εκκλησιών της Ρωσίας και της Βουλγαρίας σε αυτή. Ελπίζουμε ότι αυτή η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος θα ξεκινήσει μια νέα διαδικασία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τη χρειαζόμαστε σε εσωτερικό επίπεδο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο».

Και η αναγνώστρια βάζει τα πράγματα στη θέση τους απαντώντας ως εξής: 

«Δεν υπήρχε απουσία της Αντιόχειας από την Γ’ Οικουμενική στην Έφεσο (431) αλλά καθυστέρηση αφίξεως για πραγματικούς λόγους. Ο τότε πατριάρχης Αντιοχείας, Ιωάννης Α’, ήταν με το μέρος του αιρετικού πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριου (Αντιοχεύς τη καταγωγή) για την αίρεση του οποίου έγινε αυτή η Σύνοδος. Όταν τελικά έφθασε ο Ιωάννης με την συνοδεία αυτού στην Έφεσο 5 μέρες μετά την έναρξη της Συνόδου, στενοχωρήθηκε που δεν τον είχαν περιμένει και κάλεσε Αντισύνοδο και έγινε μεγάλος σάλος. Τελικά όμως ο Νεστόριος καταδικάστηκε και εκθρονίστηκε και εξορίστηκε. Στην συνέχεια ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας κατόρθωσε να πείθει τον Αντιοχείας Ιωάννη για την αλήθεια και έτσι το 433 αυτός δέχτηκε την Σύνοδο και αποκήρυξε τον Νεστόριο ως αιρετικό. Η δήλωση του κ. Ιώβ για απουσία Αντιόχειας από την Σύνοδο της Εφέσου είναι δηλαδή εσφαλμένη η τουλάχιστον διαστρεβλωμένη.

Και ότι αφορά την σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1872, δεν ήταν πανορθόδοξη, αλλά τοπική σύνοδο η οποία καταδίκασε ως αιρετική την οργάνωση της Εκκλησίας με εθνικά (φυλετικά) κριτήρια μέσα στην ίδια γεωγραφική περιφέρεια. Και εδω διαστρεβλονει ο κ. Ιωβ τα γεγονοτα.»