Ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης στο «Αγιορείτικο βήμα»: Δεν θέλω τέμενος στη Μητρόπολη μας-Λάθος το τμήμα Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική του ΑΠΘ

Loading...


Συνέντευξη στον Μάνο Χατζηγιάννη -Α΄ Μέρος

«Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω τέμενος στο χώρο της Μητροπόλεώς μας» αναφέρει μεταξύ άλλων στο πρώτο μέρος της αποκλειστικής εφ΄όλης της ύλης συνέντευξής του στο «Αγιορείτικο βήμα» ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών. Για το δε φλέγον ζήτημα του τμήματος ισλαμικών σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ χαρακτηρίζει λανθασμένη την ένταξή του.  Μεταξύ άλλων σχολιάζει τον αντίκτυπο που είχε η πρόσφατη επιστολή του αναφορικά με την εκλογή Μητροπολιτών, μιλάει για την αποχώρηση Ιεραρχών, αναφέρεται στην κρίση και στο κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, προειδοποιεί για τα σενάρια περί μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και επισημαίνει τους κινδύνους που ελλοχεύουν σχετικά με το Ισλάμ….

Ακολουθεί το πρώτο μέρος τη συνέντευξης: 

 

1) Σεβασμιώτατε πρόσφατα τοποθετηθήκατε αναφορικά με το θέμα εκλογής των μητροπολιτών και ζητήσατε αλλαγές για να αποφεύγονται οι… «προτιμήσεις» και οι «τοπικισμοί». Υπήρξε κάποια αντίδραση από τον Αρχιεπίσκοπο και τα Συνοδικά όργανα; Σκοπεύετε να κινηθείτε διαφορετικά ενδεχομένως με συλλογή υπογραφών και άλλων Ιεραρχών που ενστερνίζονται την άποψή σας;

Οι σκέψεις που διατύπωσα, κ. Χατζηγιάννη, για το ζήτημα της εκλογής των νέων Μητροπολιτών ήταν εντελώς ξεκάθαρες. Γι᾽ αυτό δεν αντιλαμβάνομαι τι υπονοείτε, ρωτώντας με για … «προτιμήσεις» και για «τοπικισμούς». Δημοσιοποιώντας τις σκέψεις μου απευθύνθηκα σ᾽ ολόκληρη την Εκκλησία, στην οποία ανήκουμε κι εμείς οι επίσκοποι. Και ο σκοπός μου ήταν να καταθέσω την άποψή μου με αίσθημα ευθύνης για να υπάρξει ο αναγκαίος προβληματισμός. Γνωρίζω, βέβαια, ότι στον εκκλησιαστικό χώρο βαθιές τομές, όσο ορθές θεολογικά και αναγκαίες χρηστικά κι αν είναι, δεν γίνονται εύκολα και γρήγορα αποδεκτές. Κρίνοντας από την υποδοχή που επεφύλαξαν όσοι τις διάβασαν και τις κρίσεις που διατύπωσαν, η παρέμβασή μου επέτυχε τον σκοπό της. Μεταξύ αυτών και κάποιοι αδελφοί Ιεράρχες που είτε μου έγραψαν είτε έτυχε να τους συναντήσω και με βεβαίωσαν ότι συμφωνούν με τις θέσεις μου.
Όχι, δεν έχω σκεφθεί να προβώ σε κάποια άλλη κίνηση· συλλογή, παραδείγματος χάριν, υπογραφών άλλων ιεραρχών, όπως παρατηρείτε.

2) Ποια είναι η άποψή σας αναφορικά με τις διαδικασίες που έχουν κινηθεί τους τελευταίους μήνες με απώτερο στόχο κατά πως φαίνεται την απομάκρυνση Μητροπολιτών από τους θρόνους τους με την επίκληση θεμάτων υγείας;

Το ζήτημα της αποχώρησης Μητροπολιτών, όταν αυτοί, λόγω προχωρημένου γήρατος ή σοβαρής ασθένειας, αδυνατούν να ασκήσουν τα επισκοπικά τους καθήκοντα είναι και λεπτό και πολύ σοβαρό.

Λεπτό, γιατί αφορά έναν επίσκοπο ο οποίος ανάλωσε τη ζωή του στη διακονία της Εκκλησίας και τώρα βρίσκεται στο δειλινό του βίου του και υπό συνθήκες οι οποίες απαιτούν στοργή, στήριξη και φροντίδα.

Πολύ σοβαρό, διότι δεν είναι νοητό μία ολόκληρη Μητρόπολη και για απροσδιόριστο χρόνο να παραμένει ουσιαστικά αποίμαντη και διοικούμενη από «περιβάλλοντα» ή τους συγγενείς του Μητροπολίτου.
Η κανονική παραίτηση είναι ασφαλώς και δικαίωμα και χρέος του ανήμπορου επισκόπου. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο εν λόγω επίσκοπος αδυνατεί να παραιτηθεί ή παρεμποδίζεται από άλλους να το πράξει.
Οι διατάξεις του Καταστατικού μας Χάρτου (άρθρο 34-εξέταση από επιτροπή ιατρών) αποτελεί μία λύση, λύση όμως που φαίνεται (αλλά και είναι) σκληρή.
Η άποψή μου είναι ότι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας μας οφείλει να μελετήσει σοβαρά το πρόβλημα και να υιοθετήσει τρόπους αντιμετώπισής του εκκλησιαστικούς και αποτελεσματικούς. Το προσδόκιμο της ζωής έχει αυξηθεί, καθώς και οι απαιτήσεις του ποιμνίου για μία ευπρόσωπη και αξιοπρεπή παρουσία του επισκόπου κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Αν εμείς οι Ιεράρχες δεν ρυθμίσουμε το θέμα με κριτήρια εκκλησιαστικά και υπεύθυνα, κάποια στιγμή υπό την πίεση της κοινής γνώμης και με βάση τα γενικώς ισχύοντα για τους δημόσιους λειτουργούς (δικαστές, καθηγητές Πανεπιστημίου κ.ἄ.), θα το επιβάλει μονομερώς η πολιτεία.

Θα έδει να γίνει κατανοητό ότι άλλο πράγμα είναι η ισοβιότητα του επισκοπικού λειτουργήματος-χαρίσματος και άλλο η ικανότητα και οι αντοχές για την άσκησή του, τα οποία —αυτό μαρτυρεί η ζωή— δεν μας συνοδεύουν μέχρι την ώρα του θανάτου μας.

3) Ποιμαίνοντας σε μια περιφέρεια όπως η Νέα Σμύρνη γνωρίζετε καλά τις αγωνίες του κόσμου, αγωνίες που πηγάζουν από αυτό που μάθαμε να αποκαλούμε «κρίση». Τι αφουγκράζεστε εσείς και ποια πρέπει να είναι τα εφόδια που πρέπει να διαθέτει καθείς από εμάς προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της εποχής;

Η «κρίση» (οικονομική και όχι μόνο) έπληξε και εξακολουθεί να ταλαιπωρεί πλήθος συνανθρώπων μας, που κατά τη συντριπτική πλειονότητά τους αποτελούν και το ποίμνιό μας. Και αυτό παρατηρείται παντού. Επομένως και στη μητροπολιτική περιφέρεια Νέας Σμύρνης. Η Εκκλησία μας στα πρόσωπα των ποιμένων της (επισκόπων και πρεσβυτέρων) και των πολλών συνεργατών της αγωνίζεται να προσφέρει με αγάπη και διάκριση ό,τι μπορεί περισσότερο για την ανακούφιση των ανθρώπων που δοκιμάζονται. Πάνω όμως και από την φιλανθρωπική δράση της, η Εκκλησία θα έδει να εμπνεύσει ελπίδα, κουράγιο, πίστη στον Θεό και υπομονή, διότι η απελπισία και η αποθάρρυνση στις δύσκολες ώρες είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

4) Άπαντες αναγνωρίζουν το τεράστιο κοινωνικό έργο της Εκκλησίας. Μέχρι και ο πρωθυπουργός πρόσφατα εξήρε τη στήριξη που προσφέρει η Εκκλησία στην κοινωνία. Πόσο δύσκολο είναι όμως σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς να ανταποκριθεί η Εκκλησία στο έργο της φιλανθρωπίας με την παροχή συσσιτίων, αλλά και με τη στήριξη ευπαθών ομάδων μέσω των ιδρυμάτων της;

Οι δυσκολίες είναι πολλές. Πρωτίστως οι περιορισμένες οικονομικές μας δυνατότητες (οι οποίες εξαιτίας της κρίσης μειώθηκαν ανησυχητικά), αλλά και η επάρκεια και οι ικανότητες των συνεργατών μας. Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το έργο της Εκκλησίας εξαρτάται πρωτίστως από τη δύναμη και τη χάρη του Θεού. Εμείς οι άνθρωποι απλώς το διακονούμε. Και αυτό οφείλουμε να το κάνουμε με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.

5) Η Μητρόπολή σας διοργανώνει μια προσκυνηματική εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη από τις 9 έως τις 15 Ιουνίου. Μεταξύ άλλων θα επισκεφθείτε και την Αγία Σοφία. Πως σχολιάζετε την πρόσφατη αναστάτωση μετά από τις δηλώσεις Ερντογάν περί μετατροπής της σε τζαμί;

Η μετατροπή σήμερα —στον 21ο αιώνα δηλαδή— της Αγίας Σοφίας, του κορυφαίου και μοναδικού αυτού χριστιανικού μνημείου, σε τζαμί, αν τελικά πραγματοποιηθεί, συνιστά προσβολή για ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο και εκθέτει διεθνώς τη γείτονα χώρα. Θέλω να πιστεύω —και το εύχομαι με όλη μου την καρδιά— ότι τελικά θα επικρατήσουν νηφαλιότερες σκέψεις.

6) Θεωρείτε πως εντός των ελληνικών τειχών παρατηρείται μια ανοχή-αν όχι υποχώρηση- σε κάθε τι που υπαγορεύει το Ισλάμ (τέμενος στο Βοτανικό, τμήμα Ισλαμικών σπουδών στη Θεολογική του ΑΠΘ, ιεροδιδάσκαλοι του Κορανίου κλπ) και αντιθέτως μια πολεμική σε κάθε τι χριστιανικό (κλείσιμο εκκλησιαστικών σχολείων, απαξίωση του μαθήματος των Θρησκευτικών, κατάργηση της αργίας της Κυριακής κλπ);

Το σήμερα δεν είναι το χθες. Όπως και το αύριο θα είναι διαφορετικό από το σήμερα. Έτσι, είμαστε υποχρεωμένοι πολλά ζητήματα που εγείρονται σήμερα, να τα προσεγγίζουμε μ᾽ ένα καινούργιο τρόπο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι αυτός ο «τρόπος» προσέγγισης θα ανατρέπει ουσιώδη δεδομένα της πολιτισμικής μας ιδιοπροσωπίας ως λαού. Όπως, επίσης, και όσα αποφασίζονται για πολύ λεπτά ζητήματα, αυτό δεν πρέπει να γίνεται, όπως δυστυχώς παρατηρείται συχνά, «στο γόνατο».

Και για να γίνω σαφής : Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω τέμενος στο χώρο της Μητροπόλεώς μας. Δεν υπάρχει άλλωστε και λόγος. Όμως δεν μπορούμε να αγνοούμε σήμερα και την παρουσία στην πατρίδα μας —και κυρίως στο λεκανοπέδιο της Αττικής— χιλιάδων μουσουλμάνων που είτε έχουν εγκατασταθεί νόμιμα και μόνιμα είτε έρχονται λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων περιοδικά. Δικαιούνται και αυτοί οι άνθρωποι να έχουν τη δυνατότητα να λατρεύουν με αξιοπρέπεια τον Θεό τους.

Το θέμα ανάγεται πρωτίστως στις αρμοδιότητες της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την αντιμετώπισή του πάντως χρειάζεται σοβαρότητα, προσοχή και καλή μελέτη. Ο τόπος μας διαφέρει από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Βαραίνει η ιστορική μνήμη και λόγω της γεωγραφικής μας θέσης είναι ενδεχόμενο να προκύψουν σοβαρά προβλήματα. Ο νοών νοείτω!
 

Λάθος μεγάλο κατ᾽ εμέ και η ένταξη τμήματος ισλαμικών σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. Αν, μετά από σοβαρή μελέτη και συνεκτίμηση όλων των παραμέτρων, επιβάλλεται να ιδρυθεί τμήμα ισλαμικών σπουδών πανεπιστημιακού επιπέδου, αυτό —όπως έχει και από άλλους επισημανθεί— θα έδει να ενταχθεί σε Σχολή άλλου συναφούς γνωστικού αντικειμένου και όχι στη Θεολογική Σχολή.

Φυσικά και η αντιμετώπιση της Κυριακής (κατάργηση της αργίας), πέρα από το ότι αποτελεί προσβολή της χριστιανικής μας παραδόσεως αιώνων, συνιστά μία πρόχειρη και αβασάνιστη απόφαση.
Το μάθημα των Θρησκευτικών και το ζήτημα της εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως είναι τεράστια θέματα. Και οι σκέψεις που με βασανίζουν για τα θέματα αυτά δεν είναι εύκολο να διατυπωθούν στα πλαίσια μιας συνέντευξης.  

Αύριο θα δημοσιευθεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης….



Ετικέτες