Οι Δυτικοί μιλούν για πολυπολιτισμό, οι ισλαμιστές για εξισλαμισμό

Loading...


Τι δείχνουν στοιχεία έρευνας του WZB Berlin Social Science Center, ενός τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ερευνητικά ιδρύματα στις κοινωνικές επιστήμες.

Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο, έλεγε ένα παλιό τραγουδάκι.

Το θεωρούσε απόλυτο βέβαια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι το υποκείμενο είναι αυτό που καθορίζει την πορεία και την κατάληξη. Όταν όμως κάποιοι αρκεστούν μόνον σε θεωρητικές διαπιστώσεις, παραβλέποντας την πραγματικότητα, τότε αυτή τιμωρεί.

Το WZB Berlin Social Science Center, ένα τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ερευνητικά ιδρύματα στις κοινωνικές επιστήμες, διεξήγε μια έρευνα, μεταξύ Τούρκων και Μαροκινών μεταναστών, σε έξι δυτικές χώρες -Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία και Σουηδία– που κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου. Επικεφαλής ήταν ο Ολλανδός κοινωνιολόγος κ. Ruud Koopmans, η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση και με την μετέφερε στα καθ’ ημάς ο infognomonpolitics.

Είναι πολύ περιεκτική η έρευνα, θα απομονώσω τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία, μεταξύ των οποίων το κυριότερο είναι ότι το 65% των ερωτηθέντων μουσουλμάνων (Τούρκων και Μαροκινών) δήλωσαν σαφώς ότι ο ισλαμικός νόμος της Σαρία είναι πιο σημαντικός γι’ αυτούς, από τους νόμους της χώρας στην οποία ζουν.

Αν η έρευνα είχε πραγματοποιηθεί και στην Βρετανία, θα διαπίστωνε πως υπάρχουν περιοχές που ήδη η Σαρία εφαρμόζεται σε γκέτο, όπου η αστυνομία δεν τολμά να εισέλθει. Σε μικρότερο βαθμό παρόμοια γκέτο υπάρχουν σε Γαλλία και Γερμανία. Μάλιστα οι τουρκικής καταγωγής Γερμανοί πολίτες, κατευθύνουν την ψήφο τους πλήρως από τις επιταγές της Τουρκίας, με αποτέλεσμα η Γερμανία να προσθέτει έναν ακόμη λόγο σ’ αυτούς της επιδεικνυόμενης «συμπάθειας» προς το τουρκικό κράτος.

Είναι ενδιαφέρον και πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, ότι σιγά-σιγά ο φονταμενταλισμός κυριαρχεί και σε μετριοπαθείς μουσουλμάνους. Το 44% των ερωτηθέντων Μαροκινών και Τούρκων συμφωνούν με τις φονταμενταλιστικές ιδέες, οι οποίες εξαπλώνονται όχι μόνο μεταξύ των νέων μουσουλμάνων, αλλά και στα άτομα με μεγαλύτερη ηλικία.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι ο ισλαμικός φονταμενταλισμός είναι πιο έντονος στην Αυστρία, όπου: Το 73% των μουσουλμάνων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι η Σαρία είναι πιο σημαντική από τους κοσμικούς νόμους του κράτους, και το 65% ότι οι μουσουλμάνοι πρέπει να επιστρέψουν στις ισλαμικές ρίζες τους.

Να σημειωθεί, ότι οι συγκρίσεις με άλλες γερμανικές μελέτες δείχνουν παρόμοιες τάσεις. Για παράδειγμα, το 2007, μια μελέτη για τους «Μουσουλμάνους στη Γερμανία», είχε αποκαλύψει ότι το 47% των Γερμανών μουσουλμάνων πίστευαν ότι οι νόμοι της Σαρία ήταν ανώτεροι από τους νόμους του γερμανικού κράτους. Ως εκ τούτου, οι κανόνες της «θρησκείας» τους υπερισχύει των κανόνων της δημοκρατίας.

Η έρευνα δείχνει επίσης τη μεγάλη εχθρότητα των μουσουλμάνων προς τις μειονότητες, οι οποίες θεωρούνται ως απειλές από την θρησκευτική ομάδα. Το 60% των μουσουλμάνων απορρίπτουν τους ομοφυλόφιλους, και το 45% δηλώνουν ότι οι Εβραίοι δεν είναι αξιόπιστοι (οι μουσουλμάνοι της Αυστρίας κατά 63% δηλώνουν ότι δεν μπορούν να εμπιστευτούν τους Εβραίους).

Σ’ αυτό το επίπεδο κινούνται και οι απαντήσεις σε παρόμοια ερωτήματα, με κύριο χαρακτηριστικό, ότι το 66% των μουσουλμάνων είναι πεπεισμένοι ότι η Δύση προσπαθεί να καταστρέψει το Ισλάμ. Δεν έχουν προσέξει προφανώς πως η ανεκτικότητα της Δύσης το έχει θρέψει.

Για τον κ. Koopmans, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός δεν είναι μια αθώα μορφή μιας αυστηρής θρησκευτικότητας, ούτε ένα περιθωριακό φαινόμενο στη Δυτική Ευρώπη, συγκρίσιμο με το φονταμενταλισμό στην χριστιανική πλειοψηφία.

Προφανώς, σε πρώτο στάδιο, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός δεν πρέπει απαραίτητα να ταυτίζεται στην Ευρώπη με την επιθυμία για χρήση βίας για θρησκευτικούς λόγους, αλλά με δεδομένη την εχθρότητά του απέναντι στις μειονότητες που αντιλαμβάνονται ως κινδύνους, και την πίστη ότι η Δύση είναι εχθρική απέναντι στο ισλάμ, αυτός ο φονταμενταλισμός μπορεί εύκολα να ταΐσει το έδαφος της ριζοσπαστικοποίησης.

Μέχρι στιγμής, οι ριζοσπάστες του Ισλάμ, πολίτες ευρωπαϊκών κρατών, βρίσκουν διέξοδο υπηρετούντες ως μισθοφόροι της «αραβικής άνοιξης». Αν κάποια στιγμή επιστρέψουν -όσοι επιζήσουν- προφανώς δεν θα τους ικανοποιήσει ο τρόπος ζωής ενός υπαλλήλου.

Ο Μακεδών